|
|
 |
|
|
|
Origineel
| Vindplaats: Manton burrow, Wessex, UK
Ouderdom: vroege bronstijd Deze gieting was eigenlijk een test voor het maken van het dolkje van Bargeroosterveld. Hiermee wilde ik kijken tot hoe dun ik kon gieten, en hoever het dolkje verder vergroot kon worden qua breedte en lengte door het uithameren. Nadat hierdoor er een scheur in de kling kwam, heb ik besloten het verder modern af te werken, met als voorbeeld het dolkje van Manton burrow. Voor meer informatie hierover, zie deze site. |
Gietmal
 |
Materiaal: klei & zand
De mal is gemaakt van klei en zand, en vervolgens gebakken. |
Giet resultaat
 |
Hier is de kling na het gieten, met de toevoer verwijdert. Ook heb ik het blad hier al enigszins uitgehamerd. Het viel me op hoe perfect de gieting was: de mal was volledige gevuld, en het opervlak was perfect glad. |
Afwerken van de kling
 |
Met een vuurstenen kling heb ik er een rand afgezaagd, om de klink een goede punt te geven. Hierna heb ik geprobeerd de kling nog dunner en breder te hammeren, met enkele malen zacht gloeien. Dit ging helaas mis, omdat er plotseling een scheur verscheen. Dit was echter in het deel dat door het handvat wordt bedekt, dus heb ik besloten om uiteindelijk toch een dolkje hiervan te maken, maar dan verder met modern gereedschap. |
De pommel
 |
Net zoals het dolkje van Manton burrow, heb ik de pommel van barnsteen gemaakt. Dit kostte de meeste tijd van het hele dolkje. Barnsteen is namelijk zeer bros, en er breken steeds stukjes vanaf. Hoe ze dit in de bronstijd voor elkaar kregen is mij een raadsel. |
Het handvat
 |
Hier zijn alle delen van het handvat te zien voor bevestiging. Er zijn een aantal duidelijk verschillen met het echte dolkje van Manton burrow. Zo is de kling groter, heb ik een derde klinknagel toegepast en de platen van horn gemaakt in plaats van hout. Horn is bekend van andere dolkjes uit dezelfde tijd en omgeving, dus het is eigenlijk een hybride van een paar vondsten. |
 |
Bronzen klinknagels voor het bevestigen van de pommels van dit soort dolkjes zijn nooit teruggevonden. Er wordt daarom vermoed dat deze met houten pinnetjes waren vast gezet. Dus dit heb ik ook gedaan, en blijkt goed te werken. |
De afgewerkte dolk
 |
 |
 |
|
| Het dolkje is nu geheel af. Het dolkje is slechts ongeveer 10cm lang en daarbij zelfs groter dan het originele dolkje van Manton burrow. Het zal dus zeker geen wapen zijn geweest, maar meer als mesje hebben gedient. | |||